19 марта 2015 г.
26 февраля 2015 г.
Օսմանյան «Մեծ արծիվը»
«Մեհմեդը միաժամանակ բարեպաշտ է և մոլագար,
ուսյալ մարդ է և սիրում է արվեստ, նա Հուլիոս Կեսար և հռոմեացիների վարքագրությունները
կարդում է բնագրով, և այդ ամենի հետ միասին բարբարոս է և արյուն է թափում ջրի պես»:
Ստեֆան Ցվայգ, «Մարդկության աստեղային ժամերը»
Ստեֆան Ցվայգ, «Մարդկության աստեղային ժամերը»
Այսպես
է նկարագրել ավստրիացի գրողը Օսմանյան կայսրության 10-րդ սուլթան Մեհմեդ II-ին, ում
վերապահված էր «Քաղաքների թագուհու» գրավումը: Այդ իրադարձությամբ Թուրքիայի համար
ճանապարհ բացվեց դեպի արևմուտք՝ Եվրոպա, Արևելյան Եվրոպան ենթարկվեց մշակութային վերափոխումների
և վերջապես, ինչպես նշում են շատ մասնագետներ, սկզբնավորվեց միջնադարը (1453թ): Հասկանալի է, թե ինչով է պայմանավորված այն
հանգամանքը, որ ներկայումս Բալկանյան թերակղզու որոշ երկրներում գերակշռող կրոն է ոչ
թե քրիստոնեությունը, այլ իսլամը:
6 февраля 2015 г.
«Վայրի արվեստ». Անրի Մատիս
Ֆովիզմ
ուղղությունը (fauve-վայրի) առաջացել է Ֆրանսիայում 20-րդ դարի սկզբներին՝ հաջորդելով
պոստիմպրեսիոնիզմին: Բնորոշ հատկանիշներից են՝ վառ և արտահայտիչ գույների կիրառում,
հեռացում գծային ճշգրտությունից և լույս-ստվեր համադրությունից, ֆիգուրների պարզեցում
և այլն:
Այս հոսանքի
հիմնադիրն ու ամենից ճանաչված դեմքը ֆրանսիացի նկարիչ և քանդակագործ Անրի Մատիսն է՝ «Պար», «Նավակ», «Ընտանեկան
դիմանկար» և այլ հայտնի ստեղծագործությունների հեղինակը: Սույն հրապարակման շրջանակներում
կքննարկենք նրա կտավներից երկուսը՝ միաժամանակ պարզելով, թե ինչ է ընկած դրանցից յուրաքանչյուրի
սյուժեի հիմքում:
25 января 2015 г.
Ինքնաթիռով, գնացքով, նավով...
Ճամփորդությունը
միակ բանն է, որի վրա գումար ծախսելով՝ ավելի ես հարստանում:
Ոչ ոք ճամփորդությունից
չի վերադառնում այնպիսին, ինչպիսին նախկինում էր:
Մենք այն
ժամանակ ենք զգում մայրենի լեզվի քաղցրությունը, երբ այն լսում ենք օտար երկնքի տակ:
Առավոտյան
անծանոթ քաղաքում արթնանալը մարդու համար հաճելի զգացողություններից մեկն է:
14 января 2015 г.
Այսպիսի Կենտրոնական Ասիա
Նախկին խորհրդային 5 հանրապետություններ՝ քիչ տարածված ու խորհրդավոր
փաստերով:
Կարակում անապատով անցնելիս նկատելի է տարօրինակ ու առեղծվածային
վայր՝ գազային խառնարան, որը դարձել է Թուրքմենստանի խորհրդանիշներից մեկը: Տեղացիներն
ու ճանապարհորդները այն անվանում են «Դժոխքի դարպասներ» (Դարվազա), բայց իրականում դեռ
ոչ ոք չի տեսել, թե ինչ կա կրակներից այն կողմ:
Ի՞նչն է միավորում ադրբեջանական «այրվող լեռանը» և Թուրքմենստանի
առաջին նախագահի ձիուն: Ապշերոնյան թերակղզում նույնպես վայր կա, որտեղից հավերժական
կրակ է ժայթքում՝ Յանարդաղը: Իսկ Նիյազովի (թուրքեմենների համար՝ Թուրքմենբաշի) ձին,
որը պատկերված է երկրի զինանշանի վրա, նույնպես ուներ Յանարդաղ անունը:
27 декабря 2014 г.
Подписаться на:
Сообщения (Atom)





