Показаны сообщения с ярлыком Ճամփորդություններ. Показать все сообщения
Показаны сообщения с ярлыком Ճամփորդություններ. Показать все сообщения

25 января 2015 г.

Ինքնաթիռով, գնացքով, նավով...


Ճամփորդությունը միակ բանն է, որի վրա գումար ծախսելով՝ ավելի ես հարստանում:

Ոչ ոք ճամփորդությունից չի վերադառնում այնպիսին, ինչպիսին նախկինում էր:

Մենք այն ժամանակ ենք զգում մայրենի լեզվի քաղցրությունը, երբ այն լսում ենք օտար երկնքի տակ:

Առավոտյան անծանոթ քաղաքում արթնանալը մարդու համար հաճելի զգացողություններից մեկն է: 

27 декабря 2014 г.

Զևսին սնուցած Ամալֆեյա այծը շտապում է Երկիր

Միայն մեկ բառակապակցությամբ 2014 թվականը կարելի է անվանել «սահմանագիծ տարի»: Սպասված իրողություն է, երբ հատում ես աշակերտ-ուսանող կամուրջը, դպրոցականից դառնում ես համալսարանական և պատրաստվում ես երեխայից վերածվել չափահաս մարդու: Ուղիղ իմաստով չափահաս՝ 18 տարեկան: 

26 мая 2014 г.

17-րդ ակնթարթ

Մայիսի 24, 2014թ: Այդ օրը Մարմարյա սրահը շողում էր ծաղիկների, շքեղության ու համատարած ոգևորության փայլի ներքո: Միջոցառումից հետո բոլորը չէ, որ պատրաստվում էին մնալ Երևանում կամ առավել ևս այդքանով ավարտել տոնական ժամանցը: Եվ զարմանալի չէ, որ կարճ ժամանակում երեկոյան զգեստներն ու աքսեսուարները փոխարինվեցին հարմարավետ, ամենօրյա մարզահագուստով, իսկ «օրվա հերոսներից» շատերի ձեռքերին հայտնվեցին ճամպրուկներ: Այո, դեռ երկար ճանապարհ ունեինք անցնելու մեր բազմամարդ խմբով՝ վերջինզանգյան տրամադրությունը բարձր պահելու, իրար շնորհավորելու և երկու օր պարզապես միասին լինելու համար:

12 мая 2014 г.

Վերջինը՝ որպես դպրոցականներ /Տավուշ, Լոռի/

Որքան մոտենում է կրթահամալիրից մեր՝ շրջանավարտներիս հեռանալու պահը, այնքան սպասված ու ցանկալի են դառնում ճամփորդությունները, քանի որ գիտես՝ եթե անգամ ամռանը նոր հնարավորություններ տրվեն, դու այլևս աշակերտի կարգավիճակում չես լինելու: Արդ, մինչև ապագայի անորոշ կողմերը պարզաբանելը, պատմեմ մեր երկօրյա ուղևորության մասին, որն ընդգրկում էր հանրապետության Տավուշի և Լոռու մարզերը:

27 марта 2014 г.

Մեկ օրվա 15 ժամը

Ասում են՝ կյանքը առավել հետաքրքիր է, երբ հաճախակի անում ես ինչ-որ բաներ առաջին անգամ: Սա երկրորդ այցելությունս էր Շիրակ, իսկ մարզկենտրոն Գյումրի՝ առաջինը: Բազմաշերտ ու յուրօրինակ կազմով էինք ճամփորդում՝ տարբեր տարիքի և հետաքրքրությունների երիտասարդներով, որոնց մեծագույն մասը գիտակների ակումբից էին: Գարնանային արևոտ օրը, մարդկանց ու շրջապատի ներդաշնակությունը դրական պահեր էին խոստանում:

3 ноября 2013 г.

Երկու պետական սահման (Շիրակ)

Ստացվեց այնպես, որ «Ապոլլոն» գիտակների ակումբը որոշեց այս ուս. տարվա ընթացքում երկրորդ ճամփորդությունը կազմակերպել դեպի Շիրակի մարզ: Հուրախություն մեզ՝ եղանակն արևոտ էր, հաճելի, աշունն ասես մոռացել էր, որ վերջին ամիսն է ապրում և հրաժարվել ցուրտ կամ անձրևոտ լինելուց: Մաստարա գյուղում առաջինը տեսանք Սողոմոն Թեհլերյանին նվիրված հուշարձանը, և սա էլ հարմար առիթ էր՝ հիշելու և պատմելու «Նեմեսիս» գործողության, Թալեաթի և Եղեռնի մյուս հիմնական կազմակերպիչների սպանության մասին առանցքային տեղեկությունները:

6 октября 2013 г.

Միջնադարյան ոգի, բազմոլորտ գիտելիքներ

Սխալվել էի՝ մտածելով, որ մայիսի 29-ից հետո Երևանից դուրս որևէ ճամփորդության չեմ մասնակցի: Հոկտեմբերի 6-ը վերջ դրեց այս կարճատև ընդմիջմանը՝ դառնալով ուսումնահայրենագիտական բացառիկ դրսևորումներ պարունակող օր:

30 мая 2013 г.

Շարունակվող պատմությունը...

Հանրապետության օրեր Թբիլիսիում: Նախագիծ, որն իրականացվեց առաջին անգամ, ու վստահ եմ` հաջողված էր: Որպեսզի շրջանցեմ երկրորդական տեղեկությունները, կառանձնացնեմ 4 օրվա մեջ 4 առանցքային իրադարձություն, որոնք, կարծում եմ, առավել կարևոր են ու արժանի հիշատակման:

7 октября 2012 г.

Անկոտրում ոգու երկրում



...Հրաշալի է Սյունյաց աշխարհը` իր վեր խոյացող լեռներով, անդնդախոր ձորերով, անարատ բուսականությամբ, հպարտ Խուստուփ սարով, որը բարձրանալը մեր գլխավոր նպատակն էր:

17 сентября 2012 г.

Դեպի Թեղուտ, Դիլիջանի անտառներ ու Սևանա լիճ

Օր առաջին – Նախ այցելեցինք Տավուշի մարզի Թեղուտ գյուղի Միջնակարգ դպրոց, որտեղ տնօրեն Արգամ Թամրազյանը մեզ ներկայացրեց իրենց դպրոցը, դասասենյակները, մարզադահլիճը: Բաժանվելով 3-4 հոգանոց խմբերի` անցանք կրթահամալիրի կողմից տրամադրված գրքերը գյուղի բնակիչներին բաժանելու գործին: Կարճատև հանգստից հետո անտառապատ ճանապարհներն ու շրջապտույտները մեզ հասցրեցին Պարզ լիճ: Ճանապարհին կանգ առանք, երգեցինք ՀՀ օրհներգը, արտասանեցինք Չարենցի, Համո Սահյանի, Վարուժանի բանաստեղծություններից, որից հետո շարժվեցինք առաջ: Երեկոն իջնելուն պես նախապատրաստվեցինք բացօթյա ընթրիքի ու խարույկ վառելուն` աղջիկները սեղան էին գցում, տղաները` կրակի համար փայտ բերում այգուց, իսկ ուսուցիչները մերթընդմերթ պատմում էին իրենց երիտասարդ տարիների հետաքրքիր ու զարմանալի պատմությունները, որոնք մենք մեծ սիրով ուկնդրում էինք: Որոշել էինք գիշերել վրաններում, սակայն խուսափելով խոնավ եղանակից, նախընտրեցինք քնել դպրոցի տնօրենի եղբոր հարմարավետ տանը: Արկածաշատ երեկոն ավարտվեց քաղցր քնով, քանի որ բոլորս շատ հոգնած էինք: 

1 сентября 2012 г.

Թե ինչպես «դիմավորեցին» Սեպտեմբերի 1-ը ավագ դպրոցի 11-րդ ու 12-րդցիները


Աշնան առաջին օր, էկո-հայրենագիտական ճամփորդություն, ուսումնական արշավ… Մեզ` ճամփորդներիս, նախօրոք տեղեկացված էր, որ բարձրանալու ենք Աժդահակ լեռը, սակայն անբարենպաստ կլիմայական պայմանները ստիպեցին օր առաջ փոխել ներկայացված ծրագիրը:
Առավոտյան, ժամը` 7:30, մեր երթուղիով Մայր դպրոցից շարժվեցինք դեպի Կոտայքի մարզ` գյուղ Գառնի: Ավտոբուսում կազմակերպած խաղերը, բարձր երաժշտությունը, ուրախ միջավայրը միանգամից բարձրացրեցին բոլորիս տրամադրությունը: Մոտ 2 ժամանոց ճանապարհը մեզ տարավ դեպի Գեղարդի վանք: Սրան հետևեց կարճատև հանգիստը Գառնու կիրճում, որտեղ լսեցինք մեր ուսուցչի հետաքրքիր մեկնաբանությունը քարերի սիմֆոնիայի մասին, որը հենց մեր առջև էր տարածվում:

14 июня 2012 г.

Հատիսը հաղթահարեցինք… ու ոչ միայն Հատիսը…

Լեռ բարձրանալը, ինչքան էլ գրավիչ ու հետաքրքիր գաղափար թվա, այնուամենայնիվ ստիպում է հաղթահարել քո դեմ դրված անգամ ամենաբարդ խնդիրները` կլինի դա ջրի պակաս, քաղց, հոգնություն, շոգ… Հատիսը գրավելու համար մեզնից պահանջվեց դրանցից յուրաքանչյուրը զգալ մեր իսկ մաշկի վրա:

8 июня 2012 г.

Ջունգլային միջավայրում` որպես հասարակության ներկայացուցիչներ

Ճամփորդելու որոշումը հաստատվել էր դեռ ուսումնական ճամբարի սկզբին, այն իրականացնելու համար միայն մնում էր, որ գա ուրբաթը օրը: Որոշեցինք հավաքվել Մեդիակենտրոնի մոտ, ժամը 06:00-ին, սակայն շարժվեցինք մոտ 17 րոպե ուշացումով: